Archive for februari, 2008

Vegetarische pasta (saus)

Gepubliceerd in mediterraan, smaak, succesje, vegetarisch op 3 februari 2008 - 12:20

Kort voordat ik mijn ouders te eten kreeg, wist iemand me een ongezouten beschrijving te geven van tofu; “Van die rubberachtige smakeloze rommel voor vegetariërs!”.

Nu ben ik zelf ongeveer 2 meter lang geworden met behoorlijk wat tofu in mijn jeugd waarin mijn ouders stug hebben volgehouden dat je met vegetatisch eten ook groot kon worden. Dat dat heeft gewerkt kan ik zeker niet ontkennen en een motivatie die niet gegrond is op ‘zielige dieren’ vind ik al een stuk betere grondslag voor vegetariteit dan al dat andere vega/veganistisch/etc gemeuk.

De laatste tijd ben ik helemaal into “dat kan ik zelf véél beter voor véél minder”. Dat dacht ik ook toen ik de tofu bij de blauwe supermarkt zag liggen; 1,59 voor 375 gram naturel, of 1,99 voor 200 gram pittig gekruid. Voorgekruid is makkelijk, maar nèt niet wat ik wil hebben, ik wilde enigsins mediteriaans hebben. Naturel inslaan dus.

Eerst zo goed mogelijk de vorm van de voorgekruide stukjes immiteren.

Een flinke scheut olijfolie, ½theelepel knoflookpoeder, ½theelepel paprikapoeder, ½theelepel basilicum, ½theelepel oregano, ¼theelepel tijm, ¼theelepel rozemarijn, maken het geheel na goed mengen er zo uit zien.

Het geheel een uurtje of 4 laten marineren zodat ze stukjes goed gekruid zijn.
De stukjes ongeveer 5 minuten aanbakken op een hoog vuur zodat de ‘rubberachtige stuctuur’ omgetoverd wordt in lekker krokante stukjes smaaksensatie. Hierna kun je naar smaak doen wat je wilt. In mijn geval heb ik champignons, verse basilicum en gepelde tomaten toegevoegd en op t laatst geroosterde pijnboompitjes.

Natuurlijk geserveerd met eigen gemaakte pasta; nu met eekhoorntjesbrood-smaak.

Gezouten zeebaars met pastis

Gepubliceerd in "Fabian: Echt lekker", recept, vis op 3 februari 2008 - 12:10

Toen ik mijn collega’s de woensdag na mijn verjaardag hongerig wist te maken met mijn dampende appeltaart die echt nog even af moest koelen had ik de link naar het recept doorgestuurd om ze alvast de binnenkant te laten zien.

Onze culikundige PR-medewerkster stond te kijken van het feit dat ik vis op mijn blog heb staan aangezien ik ooit de stelling heb ingenomen dat ik niks eet wat ooit gezwommen heeft. Deze stelling heb ik intussen ontkracht en op aanraden van eerdergenoemde collega heb ik op de zaterdagmarkt een zeebaars aangeschaft. De schubben vlogen in het rond, de kop hoefde me niet aan te staren op het bord, dus die ging er ook vandoor en de ingewanden verdwenen in de grote afvalemmer. Voor 5 euro was ik een flinke zeebaars rijker.

Dat ik op de markt geen toegang heb tot de ‘goede vis’-lijst maakte dat ik niet wist dat ons zeebaarsje in de oranje regionen rondzwemt (ook pdf-link). Dood was het intussen toch al, volgende keer beter opletten misschien, maar deze vis moest toch zo smaakvol mogelijk op het bord verschijnen.

Het wereld wijde web wist me te verlossen uit mijn onweten wat betreft deze vissen, de Wannée weet zelfs niet te doen met een zeebaars. Her en der wordt er gesproken over een zoutkorst er filets van deze vis zijn heerlijk gemarineerd in pastis.

Simpel, maar lekker…
Ze schoongemaakte zeebaars in aluminiumfolie wikkelen en hierover een flinke scheut pastis gieten. Dit 10 minuutjes laten marineren.

Intussen de oven voorverwarmen op 150 graden en een bakplaat bestrooien met flink veel grof zeezout.
Spoel de vis af onder de kraan en leg deze op de bakplaat en strooi over de bovenkant ook ruim zeezout.

Plaats de vis zo’n 20 minuten in de oven en draai hem halverwege om.

Een onverwacht resultaat; de vis was botermals met een milde anijssmaak en het zout heeft zijn zilte uitwerking gehad door de huid heen.

Ikzelf ben nog steeds niet weg van beestjes die gezwommen hebben; ik heb me al laten vertellen dat ik nog steeds geen èchte vis heb gegeten; iemand tips?

Pizza maak je met eigen pizzadeeg

Gepubliceerd in mediterraan op 3 februari 2008 - 12:02

Een pizza maak je zelf in een handomdraai; de bodem is zelf te kruiden op een manier zoals die je zelf zint…

Google heeft me deze keer goed geholpen met het vinden van een goed deeg voor pizzabodem:
Ingrediënten:
200 gr bloem
1 dl lauwe melk
1/2 zakje gist
1 tl suiker
1 tl zout
3 el olijfolie
oregano, peterselie, knoflookpoeder, bieslook naar smaak
extra:
deegroller (of fles)
oven

Bereiding:
Meng de melk (± 35°C), suiker en gist en laat 10 minuten werken. Zeef de bloem in een kom. Maak een kuiltje in het midden en voeg het gistmengsel toe. Roer de melk door de bloem. Voeg zout en olijfolie toe. Voor een lekker smaakje aan de bodem de kruiden toevoegen. Kneed goed totdat een soepel deeg ontstaat (eventueel nog iets melk of bloem toevoegen). Laat het deeg in een afgedekte kom op een warme plaats ongeveer 30 minuten tot een uur rijzen totdat het deeg verdubbeld is. Gebruik die tijd om beleg en tomatensaus voor te bereiden.
Kneed het deeg even door en vorm het deeg tot een bal. Rol de bal uit tot een dunne (enkele mm dikke) cirkel van 30 cm. Leg de pizzabodem op een ingevette bakplaat en laat op een warme plek nog 30 minuten rijzen.
Verwarm de oven voor op 250°C (heteluchtoven 225°C). Beleg de pizzabodem en bak 12 à 15 minuten in de hete oven.
(Bak pizza met alleen saus erop en vries dan in: altijd een pizzabodem voorhanden.)
© Schaamteloos gekopieerd van: Jannekes Recepten Pagina

Overigens heeft Kokend Water ook een goede beschrijving voor pizza-deeg als je met voorbedachte rade aan de slag gaat en 24 uur tijd hebt om te wachten op het voordeeg.

Het resultaat

Storm na de stilte…

Gepubliceerd in Geen categorie op 3 februari 2008 - 11:26

De laatste maand is het erg rustig geweest in de blogosphere voor mij.
Ondanks dat er niet veel gebeurd is op dit blog, heb ik niet stil gezeten. Niet zo veel culikundige hoogstandjes zoals ik ooit in een maand geproduceerd heb, maar ik ga vandaag een kleine achterstand inhalen.

Mango Sorbetijs

Pizza

Blub

Vega-pasta met tofu