Koken met Frank

Allyl-Methyl-Sulfide, de wetenschappelijke benaming voor het zwavelmolecuul dat ons een slechte adem bezorgt na het eten van knoflook. Het is een metaboliet van het stofje allicine, wat dus door enzymen wordt omgezet naar het stinkende Allyl-Methyl-Sulfide. Een bijkomende wetenswaardigheid is de (omstreden) geneeskrachtige werking van het stofje Allicine, dit zou namelijk als een anitibioticum werken door de metabolistische processen die werking van bacterien uit zou schakelen. Zoals wellicht op te maken uit de schrijfwijze, is deze werking niet onomstotelijk bewezen en dus niet zeker.

Structuurformule Allicine (Bron: Foodinfo)

Waar ik me op wil gaan richten is de smaak van knoflook behouden, maar de vervelende geur uitschakelen. Het eerste experiment in deze is het maken van een consommée van knoflook. Daarvoor heb ik 200ml water aan de kook gebracht, hier 3 fijngesneden (flinke) tenen knoflook en een theelepel knoflookpoeder zo’n 2 minuten in laten pruttelen, het geheel met de staafmixer fijngemalen en daarna één blaadje gelatine opgelost. Dit staat nu af te koelen om ingevroren te worden waarna het vanavond de koelkast in kan om langzaam te ontdooien in een zeef.

Het maken van een dergelijk consommée heb ik eerder(link gedaan(link), waarbij de resultaten telkens positief waren en een heldere vloeistof met sterke smaak overbleef. Hier zijn de vaste deeltjes van de vloeistof uit gescheiden en de kleurstof voornamelijk blijven hangen in de gelatine. Ik hoop dat door deze methode de Allicine achter zal blijven in het gelatine-vangnet en de smaak bewaard zal blijven in het consommée. Mocht het niet werken, dan heb ik nog zelfgemaakte knoflook-olie staan om het experiment mee voort te zetten; deze smaakt zeker sterk naar knoflook, echter is het een olie, wat voor mijn uiteindelijk doel niet echt geschikt is.

Hierover snel meer!