Ristorante Ortica; recensie

Enige tijd geleden werd ik al getipt via de mail over een nieuw geopende Italiaans restaurant in Best. In eerste instantie denk ik hierbij meestal aan een pizzeria, maar niets bleek minder waar. Door een ‘innige samenwerking met de naamgenoot in Italië is de keuken tot stand gekomen’ waarbij een deel van de witte en zwarte brigade is overgekomen uit Italië om Italiaans eten op sterrenniveau naar Nederland te brengen. Het laatste is niet direct een streven wat uitgesproken is, maar gezien het restaurant daar een ster blijkt te hebben lijkt dit me een aardig streven.

ortica3.JPG

Op uitnodiging van mijn ouders zijn we gisteren met z’n 4en bij Ristorante Ortica gaan dineren. Om half 7 een tafel gereserveerd; vroeg naar Italiaanse maatstaven, maar niet vroeg in het restaurant gezien 3 tafels al bezet waren. Verschillende recensies gaven een veelbelovende avond die ons kennis zou laten maken met de échte Italiaanse keuken. (Ene Keeske heeft het nodig gevonden om op elke mogelijke recensie website een negatief bericht te schrijven omdat hij vond dat het eten toch echt te weinig was voor de 40 euro die hij ervoor betaalde… hier kom ik later nog op terug.)

De eerste indruk was erg goed, het pand wat vlak naast het station in Best gelegen is heeft een mooie uitstraling en het terras ziet er zeer goed verzorgd uit. Dat hier ooit een fietsenhandel gezeten heeft is er niet meer aan af te zien (nu moet ik toegeven dat m’n vader enkel wist te noemen dat dat 20 jaar geleden zo was). Bij binnenkomst ga je eerst langs de rookkamer, die met tijdschriften, een statafel en zithoek netjes ingericht was, waarna je door een redelijk smalle deur langs de keuken het restaurant binnen gaat. Hier vallen de grote kroonluchters en rijkelijk, met ornamenten versierde plafonds, direct op. Ondanks dat we gereserveerd hadden konden we alsnog kiezen uit twee tafels, ruime ronde 4-persoons tafels, waarbij de tafel aan het raam uiteindelijk onze voorkeur had. Dat de tafel wiebelde was geen probleem, dit werd vakkundig door de bediening opgelost met een dubbelgevouwen bierviltje…

Nadat de eerste drankbestelling opgenomen was werd er direct een amuse geserveerd; een goed begin! Ondanks dat het een mini versie was van de welbekende tomaat-basilicum-mozzarella was het een goede kickstart voor de smaakpapillen. De menukaart die aansluitend werd gepresenteerd gaf een ruime variëteit aan gerechten waarbij het 3-gangen verrassingsmenu onze voorkeur kreeg. Twee maal vegetarisch voor mijn ouders en tweemaal vlees/vis voor Fabian en mij. Redelijk snel na bestellen werd het eerste gerecht geserveerd; een krokant deegje met daarin gorgonzola kaas geserveerd op een knalgroene crème van courgettes. Dit was voor ons alle 4 hetzelfde, waarbij het uiteindelijk bleek te gaan om een antipasti van het huis; erg netjes!

Ondanks dat de bediening (twee dames en een Italiaanse man) erg attent was werd na deze gang de bestelling van een drankje vergeten. Daarnaast was het vreemd om de italiaanse man te horen struikelen over de Nederlandse benaming van een gerecht (pasta met tomàt ensaus met mozzarella de büffelle), hier had het me beter geleken om hem gewoon de Italiaanse benaming in het Engels toe te laten lichten. Engels sprak hij namelijk erg goed en het was prettig om hierin met hem te communiceren.

ortica1.JPG

De voorgerechten van het verrassingsmenu werden na een ruime, maar nog niet te lange tijd, geserveerd. Hierbij betrof het voor ons een ‘Il nostro vitello tonnato’, kalfsvlees op een tonijnsaus, waarbij we een rode huiswijn dronken. Een zeer mooie combinatie waar niets op aan te merken was; erg lekker, goed gegaard en een goede portie. Het brood (zongedroogde tomaten en ciabatta) wat er bij geserveerd was leek echter niet helemaal vers te zijn; in ieder geval was het niet vers gesneden óf was het na het snijden nog een minuutje of wat de oven in gegaan. Het vegetarisch voorgerecht betrof volgens mij een ‘Le melanzane secondo L’Ortica’, wat een gestapelde versie was van de ingrediënten van de amuse met als toevoeging aubergines. Aangezien dit ook al geserveerd was bij de amuse vond ik hier de inspiratie van de keuken een beetje minimaal. Overigens was hier op de bereiding, smaak en portie niets aan te merken, allen zeer goed.

In de tussentijd werd er een fles water besteld waarbij de kleurrijke glazen op tafel dienst deden als waterglazen. Ondanks dat de glazen leuk oogden waren ze erg onpraktisch; de randen zijn erg scherp/ruw en mijn vermoeden is dat het om kleine vaasjes ging die dienst deden als waterglazen. Een praktische oplossing werd snel gevonden in de fris-glazen die intussen leeg waren. (Hierin wordt ik overigens bij schrijven tegengesproken door Fabian die meldt dat hij ze zelf als waterglazen op tafel zou kunnen zetten.)

ortica2.JPG

In tegenstelling tot de tijd die tussen de antipasti en het voorgerecht zat was het wachten op het hoofdgerecht té lang; na afruimen van de borden van het voorgerecht duurde het zeker 3 kwartier voor het hoofdgerecht werd geserveerd. Of het hier een stimulans voor de drankverkoop betrof of vertraging in de keuken is me niet duidelijk geworden; met 60% bezetting zou de keuken het in ieder geval goed aan moeten kunnen.
Als hoofdgerecht hebben we als vlees de ‘La costoletta d’agnello alla griglia con mille foglie di verdura’ gegeten, wat gegrilde lamskoteletjes waren op een bedje van tomaat, rode ui, courgette en aubergines. De garing was erg goed, het binnenste nèt nog rose en de buitenkant mooi voorzien van grilstrepen (waar overigens één enkel koteletje te hard was gegrild, er zat een licht verbrand smaakje aan het stukje). De portie was wederom erg goed en de balsamico erbij was erg lekker. De vleesloze hoofdgerechten betroffen de ‘La pasta fresca con pomodoro, basilico e mozzarella di bufala’, verse pasta met tomaat, basilicum en verse mozzarrella. Qua ingredienten kan ik enkel concluderen dat de keukenbrigade hier echt een steek heeft laten vallen in creativiteit; vegetariërs 3 gerechten voorzetten met dezelfde ingredienten is net zoiets als ze een omelet voorzetten bij gebrek aan inspiratie. Ondanks dit punt van kritiek was de bereiding van het gerecht weer erg goed en was de verhouding pasta, saus en mozzarella perfect.

Het verrassingsmenu werd redelijk snel na het hoofdgerecht afgesloten met een ‘Il semifreddo al cioccolato bianco con salsa al caramello’, een halfbevroren mouse van witte chocolade met caramel en enkele verse vruchten. De smaak was zeer goed, echter paste de grootte van de portie niet helemaal bij de rest van de gangen, het was te veel; er was echt tijd nodig om uit te buiken, het was zo lekker dat je het toch op wilt eten. Een klein puntje voor hogere perfectie; het gerecht is duidelijk compleet gegarneerd de erg koude koeling in gegaan waardoor de aardbei iets zompig was geworden en de braam te koud was. Als de garnering minder koud was geweest was het bijna perfect; waarbij de gekoelde borden het reeds helemaal af hadden gemaakt.

Aangezien we allemaal zo voldaan waren, hadden we geen behoefte meer aan koffie en rekende we 3 uur na binnenkomst af. Terugkomend op het begin van de recensie kan ik enkel zeggen dat ik de prijssetting in het geheel erg goed vond. Echter is een fles water van 6 euro en een glas huiswijn van 4,75 wel erg veel van het goede. Een tip hierbij is om een fles wijn van de kaart te kopen, voor een ruime 20 euro zijn hele mooie wijnen te krijgen. Uiteindelijk waren we echter klaar voor ruim 50 euro per persoon, wat gezien de kwaliteit van het eten en de vriendelijke service meer dan een redelijke prijs is!

Samenvattend kan ik enkel concluderen dat het restaurant zich voor mij heeft bewezen; een topper erbij in de omgeving van Eindhoven!

(Foto’s en logo afkomstig van website van Ristorante Ortica)

Eén reactie op “Ristorante Ortica; recensie”

  1. アグブーツ通販 zegt:

    that advantage9 ppg. |アグブーツ通販 http://www.tokgozinsaat.com.tr/dosya/UGGmahsap-51.html| because of it A lot of other small business owners

Typ uw reactie