Archive for the 'recept' Category

Knoflookolie

Gepubliceerd in recept, succesje op 25 mei 2008 - 19:05

Knoflook is een van de basisingredienten uit KeukenvanFrank; vaak gaat er een teentje knoflook gehakt, gesneden of in geheel in het eten, een snufje knoflookpoeder doet ook wel eens goed, maar wat het helemaal goed doet is knoflookolie.
Oil & Vinegar, Xenos, AH en vele anderen vinden dat ze knoflookolie in hun assortiment hebben, intussen weet ik wel beter; zelfgemaakt… hoe kon het ook anders.

Voor het maken van knoflookolie kun je verschillende soorten olie gebruiken. Toepassing en smaak zijn de belangrijkste criteria. In het geval van prefab-olie waar ‘Olijfolie met Knoflook’ op het etiket prijkt, gaat het vaak om 10% olijfolie voor de smaak.

Deze productieronde heb ik twee soorten gemaakt; zonnebloem/maïskiem en zonnebloem/olijf-olie. Beiden in ongeveer een 50/50 verhouding.

Ter voorbereiding twee flesjes gesteriliseerd met kokend water en uit laten lekken. In beide flessen ongeveer 6 à 8 tenen knoflook in fijne plakjes gesneden en olie toegevoegd. Het overdragen van smaak kon beginnen.

Na twee weken de olie in de pan zo’n 3 minuten verhit tot 90 graden om eventuele ongewenst organismen de nek om te draaien en het hierna in de opnieuw gesteriliseerde flesjes terug gegoten door een zeef.

En een nieuwe voorraad knoflookolie met alles behalve laffe prefab-smaak is geboren…

Gevulde varkenshaas uit de oven

Gepubliceerd in "Fabian: Echt lekker", recept, succesje op 20 april 2008 - 09:02

Dat de haas van het varken een bekend stukje vlees is, zal niet onbekend zijn. Dat dit stukje vlees op vele manieren te bereiden is ook niet. Hoe je echter een varkenshaasje super mals én lekker bereid is niet altijd even bekend.
Semi experimenterend kwam ik laatst tot het volgende recept.

Ingredienten:
1 varkenshaasje (¼kg)
1 mooie handsinaasappel
2 plakken brie
2 takjes oregano
roomboter
zout en peper
bindtouw

Snijdt de varkenshaas in de lengte in zodat er ruimte ontstaat om te vullen. Bestrooi de binnenkant met zout en peper en leg hier de brie, plakjes sinaasappel en oregano in.

Vouw de haas dicht en klap het dunne flapje naar binnen. Bind de varkenshaas dicht met rollade-touw en vergeet intussen niet je oven voor te verwarmen op 175 graden.

Leg in een ovenschaal een rijtje met sinaasappel schrijfjes waarop je de varkenshaas legt. Bovenop weer een rijtje met schijfjes en leg hierop een paar klontjes roomboter.

Na 18 minuten in de oven te zijn geweest was dit het resultaat:

Door de sinaasappel en boter bovenop blijft de varkenshaas tijdens het bakken vochtig aan de buitenkant, waardoor uitdroging wordt voorkomen. Het zelfde geldt voor de onderkant, waar de warmtegeleiding via de ovenschaal beperkt is. Eventueel had rondom aanbakken lekker geweest voor een krokant korstje.

Een kind kan de was doen, want veel makkelijker kan ik het niet maken.

Op verzoek: tomaten ovenschotel met knoflook kip

Gepubliceerd in recept op 14 april 2008 - 19:01

Vorige week donderdag was het een rustige dag waarop studie-verplichtingen mij de hele dag op de univesiteit hebben doen vertoeven. Culinaire uitspattingen zijn hier niet echt mogelijk, maar vaak liggen de rustige momenten met afdwalende gedachten aan de oorsprong van een gerecht. Zo ook deze keer…

Neerlands grootgrutter had tomaten in de aanbieding; een goede reden om een gerecht te bedenken met tomaat in de hoofdrol. Dat ik, bleek achteraf, één van de tafelgenoten een niet bepaald geliefde groente (is tomaat nou een groente of niet?) heb voorgeschoteld, kon ik op dat moment niet weten. Wel ben ik nu op de hoogte van het feit dat de manier waarop ik het bereid had, erg goed bij hem in de smaak is gevallen; een verzoek tot recept heeft me namelijk bereikt. Dat de ovenschotel niet droog genoeg was van binnen en dat het op het bord een klein slagveld was geworden, praat enkel goed dat ik geen foto’s heb gemaakt. De trots die ik voel omdat een verzoek tot recept me bereikt, doet me toch een blogpost schrijven.

Tomaten overschotel met knoflookkip
voor 4 personen

Ingredienten:
2 flinke kipfilets in blokjes
5 flinke tenen knoflook in dunne plakjes
2 takjes rozemarijn zeer grof gehakt
2 takjes oregano zeer grof gehakt
1 takje lavendel zeer grof gehakt
scheut knoflookolie (zelfgemaakt natuurlijk)
scheut maiskiemolie (zonnebloem kan ook)
flink mespunt paprikapoeder
halve theelepel gedroogde basilicum

4 plakjes hartige taart deeg
4 tomaten in plakjes
halve courgette in plakjes
1 flinke ui in ringen
1 bakje cherrytomaatjes
bakje zure room (125ml)
scheutje slagroom
3 medium eieren
1 takje rozemarijn, fijngehakt
handje geraspte kaas

Doe de eerste helft van de ingredienten bij elkaar in een metalen schaal (in plastic trekt de knoflooksmaak) en laat dit in de koelkast minimaal 3 uur marineren.
Verwarm de oven voor op 175 graden.
Bak nu de ui aan in een scheutje olijfolie en bak hierin op een middelhoog vuur de schoongeveegde kipfilet (dus zo veel mogelijk stukjes knoflook en kruiden eraf) even aan. Bak de kipfilet zeker niet helemaal door gaar zodat deze goed mals blijft.
Beleg een ingevette ovenschaal met het deeg en bak dit eerst zonder inhoud 8 minuten op 175 graden om het deeg al wat in te laten drogen.
Intussen klop je de eieren los met zout en peper en roer je hierdoor de room en rozemarijn.
Leg hierna een laag courgetteschijfjes in de schaal en verdeel hierop de schijfjes tomaat, hierover strooi je rijkelijk zout en peper. Verdeel hierover de kipfilet en ui en giet hierover het ei-room mengsel.
Over de schaal verdeel je nu de cherrytomaatjes en strooi je er de kaas overheen.

Na zo’n 45 minuten in een oven van 175 graden is de ovenschotel klaar. Laat hem voordat je hem aansnijdt 5 minuten rusten en dan is het zelfs voor een niet tomaatliefhebber Smakelijk eten!

Frank Flambeert

Gepubliceerd in dessert, recept, succesje op 7 april 2008 - 08:09




Hier te vinden op Foodtube.

Gisteren na het kijken van een aflevering van Food Safari geinspireerd geraakt om geflambeerde crêpes te maken.
Hier staat een filmpje waarin het flamberen en maken van de crêpes duidelijk wordt uitgelegd. Het recept voor een normale hoeveelheid staat hier.

Doe maar iets met die ene bruine…

Gepubliceerd in "Fabian: Echt lekker", cocktail, drank, recept op 2 april 2008 - 20:09

Na de vraag of er behoefte is aan iets vloeibaars in de avonduren komt zo nu en dan het verzoek voor een cocktail. Recepten en namen (oke, Mojito is dan misschien de enige) worden door manlief niet onthouden, maar vaak wordt de wens uitgesproken in de vorm van een ingrediënt.
Verlangend wordt er naar de bovenste plank aan de drank-muur gekeken en gezegd: “Doe maar iets met die ene bruine met cacao…”.

Een cocktail maken met Bols Cacao Brown was de opgave voor deze avond. Wederom had ik weinig zin om inspiratie op te doen uit een cocktailboek, waarbij ik aangewezen was op smakelijke creativiteit. Bij gebrek aan passende sappen werd al snel het besluit genomen om als basis zuivel te gebruiken. Melk met een scheutje slagroom was de uitverkorene. Met de cacao hierbij nog op zoek naar een complementerende drank in smaak en een kleine tegenpool die ook weer niet de balans eruit haalt.
Het klinkt misschien een beetje overdreven als het zo opgeschreven is, maar in mijn hoofd gaan op die manier de smaken aan m’n gedachte voorbij.
Een goede aanvulling moet zijn amaretto, wat uiteindelijk ook qua hoeveelheid de cacao te boven moet gaan, amandel is namelijk een zachtere smaak dan cacao, die langer je smaak blijft prikkelen. Dit dient dan nog geaccentueerd te worden met een scherpe toon, welke uit een zachte Ierse Whiskey kan komen; een simpele Jameson deed de truc…

100 ml melk
35 ml amaretto
25 ml cacao brown likeur
10 ml Jameson
10 ml slagroom

Dit alles shaken met veel ijs, en door een zeef uitschenken in een longdrink glas. Indien aanwezig kun je het nog afmaken met een beetje geschaafde chocolade en natuurlijk een rietje.

Appel & Lavendel; cupcake smaakwonder

Gepubliceerd in "Fabian: Echt lekker", gebak, link, recept, smaak op 1 april 2008 - 12:05

De smaakcombinatie van appel met lavendel is minder bekend dan de afgelopen week besproken aardbei-basilicum, echter kan deze (misschien iets minder opmerkelijke) combinatie zeer lekkere dingen teweeg brengen.
Ik heb ooit eens over deze combinatie gelezen en na het samenstellen van mijn italiaanse-kruiden-plantjes kwam het idee voor een appel-lavendel gebakje weer opzetten.


Italiaanse kruiden

Simpel google-zoekwerk levert niet veel recepten op, maar wel parfums waarin beiden zijn verwerkt, het geeft dus een koppeling tussen beiden aan. Via Khymos kwam ik weer tot de plek waar ik het eens gelezen heb. Hier staat overigens een maandelijkse blog-contest met de combinatie appel-thijm; lijkt me het proberen waard.

Ik heb helaas geen foto’s van de gebakjes die ik heb gemaakt, maar een cupcake kan iedereen zich waarschijnlijk wel voorstellen; hierin her en der een groen stukje en voila, daar is de visual van de appel-lavendel cakejes die gemaakt zijn.

Ingrediënten:
100 gram zelfrijzend bakmeel
100 gram witte basterd suiker
100 gram gesmolten boter
3 medium eieren
1 flinke jonagold appel, grof geraspt
3 takjes lavendel (foto ter illustratie van hoeveelheid(maar dan net iets meer))
1 takje rozemarijn (foto ter illustratie van hoeveelheid)
2 strookjes citroenschil (foto ter illustratie van hoeveelheid)
snufje zout

Klop de eieren luchtig met de suiker en mix hierna de gesmolten boter erdoor. Vervolgens zeef je de meel met het zout door het mengsel.
Hak nu de kruiden met de citroenschil fijn en schep deze samen met de appel door het beslag.
Vul de cake-cupjes voor 2/3e met beslag en bak de cakejes 45 minuten in een oven van 150 graden.

De combinatie van de appel met lavendel komt langzaam maar doeltreffend naar voren en wordt door het frisse van de citroen geaccentueerd. Het vleugje rozemarijn zorgt voor een aangename combinatie van lavendel en rozemarijn geuren.

Strawberry Kiss

Gepubliceerd in cocktail, drank, recept op 30 maart 2008 - 15:35

Ingredienten:
50 ml vodka
10 ml aardbeienlikeur
paar druppels vanillelikeur
1/4 citroen in partjes
3 mooie aardbeien
crushed ijs

De aardbeien samen met de citroen muddlen (fijnstampen) in een laag en stevig glas.
Het glas vullen met gecrushed ijs en hierover de vodka en aardbeienlikeur schenken. Hierna even omroeren met een (bar)lepel en afmaken met een paar druppels vanille.

Ik heb deze cocktail (ongeveer in deze samenstelling) gemaakt bij de Bols Bartending Academy, waar hij me minstens zo goed smaakte als deze keer. (Aah gevonden: link)

Als je overigens kijkt naar de Foodpairing van aardbeien, dan blijkt dat de vanille er goed mee matched.

Aardbei met basilicum ‘The Sequel’: Kaasplateau nieuwe stijl

Gepubliceerd in dessert, recept, smaak op 24 maart 2008 - 14:16

Mijn vorige bericht besloot ik met aardbeien die ik te drogen had liggen in de oven.

Helaas is daar niet uitgekomen wat ik hoopte; te lage temperatuur, niet lang genoeg, verkeerde aardbeien, wat zal het zijn? In ieder geval waren de aardbeien niet lekken en slapjes toen ze uit de oven kwamen.

Dit weerhield me er niet van om de combinatie met brie verder uit te werken tot iets wat op tafel kon. Zo gezegd, niet direct zo gedaan… Na tijdens een niet erg inspirerend college over ‘Quality and Reliability Management’ drie kaas-smaak combinaties te voorschijn te hebben getoverd kom ik tot het volgende ‘kaasplateau nieuwe stijl’:


- Brie belegd met aardbei-basilicum-jan
- Mozerella in zoethout gerold
- Hollandse kaas met port

Voor de aardbei-basilicum heb ik een aantal flinke aardbeien met wat suiker en een handje basilicum aan de kook gebracht en even in laten koken, hierna agar toegevoegd (kan ook gelatine zijn) en na door de zeef te hebben gewreven het af laten koelen.
De zoethoutsmaak heb ik gemaakt door sterke zoethoutthee te zetten, hier een lepeltje honing door geroerd en dit met agar laten opstijven.
Bij de port geld het zelfde devies, alleen hierbij niet hoger verwarmd dan 60 graden om te voorkomen dat de alcohol verdampt.

De eerste twee zijn zeer goed in de smaak gevallen bij de gasten, de laatste kaas werd een beetje onder gesneeuwd door de port.

De aardbeien waren nog niet op en hebben hierna nog een heerlijke cocktail opgeleverd, dit maal zonder basilicum; hier zal ik later over uitwijden.

Gezouten zeebaars met pastis

Gepubliceerd in "Fabian: Echt lekker", recept, vis op 3 februari 2008 - 12:10

Toen ik mijn collega’s de woensdag na mijn verjaardag hongerig wist te maken met mijn dampende appeltaart die echt nog even af moest koelen had ik de link naar het recept doorgestuurd om ze alvast de binnenkant te laten zien.

Onze culikundige PR-medewerkster stond te kijken van het feit dat ik vis op mijn blog heb staan aangezien ik ooit de stelling heb ingenomen dat ik niks eet wat ooit gezwommen heeft. Deze stelling heb ik intussen ontkracht en op aanraden van eerdergenoemde collega heb ik op de zaterdagmarkt een zeebaars aangeschaft. De schubben vlogen in het rond, de kop hoefde me niet aan te staren op het bord, dus die ging er ook vandoor en de ingewanden verdwenen in de grote afvalemmer. Voor 5 euro was ik een flinke zeebaars rijker.

Dat ik op de markt geen toegang heb tot de ‘goede vis’-lijst maakte dat ik niet wist dat ons zeebaarsje in de oranje regionen rondzwemt (ook pdf-link). Dood was het intussen toch al, volgende keer beter opletten misschien, maar deze vis moest toch zo smaakvol mogelijk op het bord verschijnen.

Het wereld wijde web wist me te verlossen uit mijn onweten wat betreft deze vissen, de Wannée weet zelfs niet te doen met een zeebaars. Her en der wordt er gesproken over een zoutkorst er filets van deze vis zijn heerlijk gemarineerd in pastis.

Simpel, maar lekker…
Ze schoongemaakte zeebaars in aluminiumfolie wikkelen en hierover een flinke scheut pastis gieten. Dit 10 minuutjes laten marineren.

Intussen de oven voorverwarmen op 150 graden en een bakplaat bestrooien met flink veel grof zeezout.
Spoel de vis af onder de kraan en leg deze op de bakplaat en strooi over de bovenkant ook ruim zeezout.

Plaats de vis zo’n 20 minuten in de oven en draai hem halverwege om.

Een onverwacht resultaat; de vis was botermals met een milde anijssmaak en het zout heeft zijn zilte uitwerking gehad door de huid heen.

Ikzelf ben nog steeds niet weg van beestjes die gezwommen hebben; ik heb me al laten vertellen dat ik nog steeds geen èchte vis heb gegeten; iemand tips?

Kwarktaart zonder Dr. Oetker

Gepubliceerd in gebak, link, recept, vegetarisch op 21 januari 2008 - 16:29

Pakket voor Kwarktaart Naturel
Maak snel en eenvoudig een heerlijk frisse kwarktaart. De taart is zeer geschikt voor bij de koffie, maar ook voor een feestelijke gelegenheid! Voortaan is Dr. Oetker Pakket voor Kwarktaart Naturel verkrijgbaar met een extra dikke bodem. U hebt geen oven nodig, want de kruimelbodem en taart kunnen opstijven in de koelkast. Nog zelf toevoegen: kwark, slagroom, boter en water.Tip: deze taart is erg lekker met verse vruchten!


U koopt zelf nog een pakje boter, slagroom en de welbekende kwark.
Voor maar liefst € 2,69 sparen onze bakvrienden je maar liefst één pakje gelatine-blaadjes, 2 dl melk, 120 gram koekjes en 50 gram suiker uit. (samen nog geen hele euro!) Daarvoor krijg je wel een aantal anti-klontermiddeltjes en EEG goedgekeurde hulpmiddelen, maar of we daar blij mee zijn…

Dat kan dus beter en zeker lekkerder!

Ingredienten:
500 gram kwark
2,5 dl slagroom
2 dl melk
120 gram harde boter
120 gram biscuitjes
50 gram suiker
10 blaadjes gelatine
2 zakjes vanillesuiker

Smelt de boter in de pan en doe hier verkruimelde biscuitjes met een zakje vanillesuiker bij. Roer dit even door en druk dit in een met bakpapier bekleede springvorm van 24cm doorsnede.

Zet de springvorm minstens 10 minuten in de koelkast om de bodem hard te laten worden.
Week de blaadjes gelatine in flink veel water en klop intussen de slagroom stijf met de overige vanillesuiker.

Verwarm de melk op het vuur tot net voor het kookpunt en los hierin de gelatine en suiker op. Als dit licht is afgekoeld kun je de slagroom, kwark en melk door elkaar scheppen.

Naar smaak kun je hier nog (verse) vruchten aan toevoegen, in mijn geval zijn het perzikken geworden.


Klaar om samengevoegd te worden.

Schenk nu de kwarkvulling op de bodem en laat hem zeker 3 uur opstijven in de koelkast.

Na 3 uur gewacht te hebben moest de taart er toch echt aan gaan geloven…

Simpelweg heerlijk!

De ingredienten samen waren nog niet de prijs van de zogenaamde handigheid die Dr. Oetker ons aanbied. Goedkoper, minder E-nummers, net zo snel en minstens zo lekker!