Zie hier de inhoud van de eerste Vitatas. Helaas is er bij de bestelling door de groenteman iets misgegaan. In een éénpersoonstas was de tweepersoons groententas geleverd. Geen fruit dus dit keer.
Daarnaast was mijn inzicht in de Vitatas planning nog niet helemaal goed; de inhoud uit mijn vorige bericht geldt van 10 tot 16 oktober. Daar mijn groenteman de tassen op maandag bestelt, geldt die datum en niet dat ik hem vandaag op heb gehaald…
Deze week dus:
Pastinaken
Koolrabi
Waspeen
Spitskool
Venkel
Knolselderij

Samen ruim 5 kilogram groenten voor € 7,50. Een zeer redelijke prijs als je het mij vraagt.
Gestoofde koolrabi, selderij soep, gevulde venkel, gefrituurde pastinaken, wortelsalade… Mijn creativiteit is direct geprikkeld!

Komende week dus wel: Uien rood, Paksoi, Sla ijsberg, Aubergine, Rode bieten, Waspeen verpakt, Kastanje champignons verpakt, Tuinkers, Appel Elstar, Avocado, Mango.

Gisterenavond gegeten uit de beeldschone keuken van mijn tante: broccoli met sinaasappel en pijnboompitjes… Zeker niet mijn eigen idee, maar wel de moeite waard om terug te zoeken.

De broccoli koken zoals je het gewend bent, hier het schil van 1 sinaasappel overheen raspen en rijkelijk bestrooien met geroosterde pijnboompitten.

Een kind kan de was doen… simpel maar heerlijk.

In de zomer kom je nogal eens een recept tegen voor komkommersoep. Ik had zelf nog ergens in mijn achterhoofd een recept voor een warme soep en ging aan de slag… Achteraf bedacht ik me dat het originele recept anders was, maar naar omstandigheden was deze soep een stuk lighter en dat kwam goed uit.

Ingrediënten (4 pers):
1 liter groentenbouillon
1 komkommer
1½ eetlepel vers gehakte dille
3 bosuitjes in dunne ringen
½ gesnipperd uitje
4 eetlepels kookroom(light)

Fruit het uitje in een klein scheutje olijfolie aan en bak hierna kort de bosuitjes mee. Voeg één derde van de bouillon toe en laat het 3 à 4 minuten koken. Rasp intussen de geschilde komkommer op een grove rasp en voeg dit samen met de dille toe aan de soep. Laat het maximaal 5 minuten koken en voeg de rest van de bouillon toe met de kookroom. Breng het weer aan de kook en draai het vuur uit.
De soep laat je op smaak komen door niks te doen; na ongeveer een uur zijn alle smaken losgekomen en is de soep verrukkelijk!

Een half jaar geleden een supersnelle wortel salade. Niet in vervolg daarop, maar wel lekker is deze salade.

Ingredienten:
1 komkommer
½ theelepel suiker
½ theelepel walnootolie
1 theelepel azijn
1 theelepel mosterdzaad
1 eetlepel fijngehakte verse dilletopjes
snuf grof zeezout

Verwijder de zaadlijst uit in de lengte doorgesneden komkommer en snijdt de komkommer in dunne plakjes.
Stemp in een vijzel de mosterd samen met het zeezout grof fijn.
Meng alles door elkaar en voila!

Eerder heb ik al ooit een blog geplaatst over de bijzondere combinatie van appel en lavendel, toen in een cupcake.

Daar ik nogal eens een appeltaart moest maken als teamstraf bij het volleyballen, had ik besloten de laatste van het seizoen specialer te maken.

Als basis ga ik uit van het recept van de ‘kwarktaart zonder Dr. Oetker‘.
Extra zijn hierbij nodig:
3 takjes lavendel

1 flinke Granny Smith appel
7 cl appellikeur

Klop bij het recept niet de slagroom stijf met vanillesuiker, maar gebruik deze om in een vijzel de lavendel helemaal fijn te malen. Eventueel kun je hier nog een schepje suiker bij doen.
Dit zal zorgen voor een dikke groene pasta welke je door de kwark roert samen met de appellikeur

Na het mengen van de kwark ingredienten snijdt je de appel in dunne schijfjes en steek je deze in de kwark. Als garnering leg je een cirkel bovenop en maak je het geheel natuurlijk af met een takje lavendel.
Om te voorkomen dat de appels bruin worden heb ik een gelatinelaagje(mag voor de vegeratiers natuurlijk met agar) over de taart gespoten met daarin wat citroenzuur en natuurlijk weer wat appellikeur.

Twee uur in de koelkast en het smulfestijn kan beginnen.

Naar beoordeling van mijn team; de mooiste taart van het jaar!

Kort voordat ik mijn ouders te eten kreeg, wist iemand me een ongezouten beschrijving te geven van tofu; “Van die rubberachtige smakeloze rommel voor vegetariërs!”.

Nu ben ik zelf ongeveer 2 meter lang geworden met behoorlijk wat tofu in mijn jeugd waarin mijn ouders stug hebben volgehouden dat je met vegetatisch eten ook groot kon worden. Dat dat heeft gewerkt kan ik zeker niet ontkennen en een motivatie die niet gegrond is op ‘zielige dieren’ vind ik al een stuk betere grondslag voor vegetariteit dan al dat andere vega/veganistisch/etc gemeuk.

De laatste tijd ben ik helemaal into “dat kan ik zelf véél beter voor véél minder”. Dat dacht ik ook toen ik de tofu bij de blauwe supermarkt zag liggen; 1,59 voor 375 gram naturel, of 1,99 voor 200 gram pittig gekruid. Voorgekruid is makkelijk, maar nèt niet wat ik wil hebben, ik wilde enigsins mediteriaans hebben. Naturel inslaan dus.

Eerst zo goed mogelijk de vorm van de voorgekruide stukjes immiteren.

Een flinke scheut olijfolie, ½theelepel knoflookpoeder, ½theelepel paprikapoeder, ½theelepel basilicum, ½theelepel oregano, ¼theelepel tijm, ¼theelepel rozemarijn, maken het geheel na goed mengen er zo uit zien.

Het geheel een uurtje of 4 laten marineren zodat ze stukjes goed gekruid zijn.
De stukjes ongeveer 5 minuten aanbakken op een hoog vuur zodat de ‘rubberachtige stuctuur’ omgetoverd wordt in lekker krokante stukjes smaaksensatie. Hierna kun je naar smaak doen wat je wilt. In mijn geval heb ik champignons, verse basilicum en gepelde tomaten toegevoegd en op t laatst geroosterde pijnboompitjes.

Natuurlijk geserveerd met eigen gemaakte pasta; nu met eekhoorntjesbrood-smaak.

Pakket voor Kwarktaart Naturel
Maak snel en eenvoudig een heerlijk frisse kwarktaart. De taart is zeer geschikt voor bij de koffie, maar ook voor een feestelijke gelegenheid! Voortaan is Dr. Oetker Pakket voor Kwarktaart Naturel verkrijgbaar met een extra dikke bodem. U hebt geen oven nodig, want de kruimelbodem en taart kunnen opstijven in de koelkast. Nog zelf toevoegen: kwark, slagroom, boter en water.Tip: deze taart is erg lekker met verse vruchten!

U koopt zelf nog een pakje boter, slagroom en de welbekende kwark.
Voor maar liefst € 2,69 sparen onze bakvrienden je maar liefst één pakje gelatine-blaadjes, 2 dl melk, 120 gram koekjes en 50 gram suiker uit. (samen nog geen hele euro!) Daarvoor krijg je wel een aantal anti-klontermiddeltjes en EEG goedgekeurde hulpmiddelen, maar of we daar blij mee zijn…

Dat kan dus beter en zeker lekkerder!

Ingredienten:
500 gram kwark
2,5 dl slagroom
2 dl melk
120 gram harde boter
120 gram biscuitjes
50 gram suiker
10 blaadjes gelatine
2 zakjes vanillesuiker

Smelt de boter in de pan en doe hier verkruimelde biscuitjes met een zakje vanillesuiker bij. Roer dit even door en druk dit in een met bakpapier bekleede springvorm van 24cm doorsnede.

Zet de springvorm minstens 10 minuten in de koelkast om de bodem hard te laten worden.
Week de blaadjes gelatine in flink veel water en klop intussen de slagroom stijf met de overige vanillesuiker.

Verwarm de melk op het vuur tot net voor het kookpunt en los hierin de gelatine en suiker op. Als dit licht is afgekoeld kun je de slagroom, kwark en melk door elkaar scheppen.

Naar smaak kun je hier nog (verse) vruchten aan toevoegen, in mijn geval zijn het perzikken geworden.

Klaar om samengevoegd te worden.

Schenk nu de kwarkvulling op de bodem en laat hem zeker 3 uur opstijven in de koelkast.

Na 3 uur gewacht te hebben moest de taart er toch echt aan gaan geloven…

Simpelweg heerlijk!

De ingredienten samen waren nog niet de prijs van de zogenaamde handigheid die Dr. Oetker ons aanbied. Goedkoper, minder E-nummers, net zo snel en minstens zo lekker!

Stiekem pronkte hij al even in de nieuwe header, maar hierbij ook het recept voor een fris-pittige gazpacho.

Ingredienten voor 4 personen:
1 blik gepelde tomaten, fijngesneden
1 gesnipperd bos/lente-uitje
1 gegrilde paprika, in blokjes
8 groene olijven zonder pit, in stukjes
1 teen fijngehakte knoflook
1 eetlepel witte-wijn azijn
klein scheutje olijfolie
peper en zout

Doe alle ingredienten in een flinke kom, pureer het tot een stevige soep met een staafmixer en breng op smaak met zout en peper.
Laat het minimaal één uur op smaak komen in de koelkast en serveer het koud met een beetje verse bieslook.

Gisteren bij de verjaardag van m’n peettante (“Hoi Irene!”, ze wilde m’n blogadres weten.) geinspireerd geraakt door een kado wat ze heeft gekregen; een pasta-machine.

Nu wist ik dat m’n culikundige-schoonmoeder een pastamachine had staan welke ze nauwelijks gebruikt. De vraag of ik de machine mocht lenen werd dan ook snel positief beantwoord en ik kon vanavond aan de slag om verse pasta te maken voor bij het restje saus wat uit de vriezer kwam.

Qua ingredienten kan een kind de was doen; per 100 gram bloem 1 ei toevoegen en per 300 gram een theelepel zout.

Zo gezegd zo gedaan; 200 gram leek me wel genoeg voor 2 personen.

De eieren in een vulkaantje van de bloem met het zout gedaan en dit met een vork gemixt tot het redelijk samenhangend was.

Even gekneed tot het een stevige bol was en hierin één eetlepel olijfolie gedaan om het soepel te maken. (Water kun je in kleine hoeveelheden toevoegen als het deeg te droog is.)

Het deeg in een vochtige doek een half uur laten rusten en intussen een plekje gevonden waar de pastamachine zijn werk kon gaan doen.
Het deeg op wat bloem was vlakker gerold met een deegroller (bedankt nog mam) zodat het makkelijker in de machine past.

Op de grootste stand het deeg een keer of 10 door de rollers gehaald en steeds dubbelgevouwen zodat er een elastisch deeg ontstond.

Steeds de rollen een standje dichter bij elkaar tot de 6e stand waarin ik het deeg dun genoeg vond geworden.

Het deeg was intussen een flinke lange lap geworden.

Langzaam het deeg nu door de snijder halen, waarbij door de lengte intussen toch echt hulp nodig was.

Compleet gesneden zo’n 1,5 à 2 meter verse pasta als resultaat.

Alvorens deze te koken het 10 minuten licht laten drogen en een pan met ruim twee liter water, een eetlepel olie en theelepel zout aan de kook gebracht.

Na enkele minuten koken was de pasta gaar (al dente; dit moet je gewoon in de gaten houden) en na een paar druppels eekhoorntjesbrood-olie was de paste heerlijk!

De eerste keer zelfgemaakte pasta, maar zeker een succes welke voor herhaling vatbaar is.

M’n culikundige-schoonmoeder kan zeker een portie gedroogde pasta verwachten binnenkort.

Eerder heb ik als eens een foto geblogd van stoofpeertjes.
Aangezien ik hier nog geen bereidingswijze bij had en het toch wel erg goed smaakte, heb ik gisteren nog een keer dit toetje gemaakt.

Schil de stoofpeertjes maar laat het stokje eraan zitten. Het klokhuis kun je zonder probleem laten zitten, maar schil wel de onderkant even goed zodat de harde velletjes van de bloem eraf zijn.

Halveer een kaneelstokje met een scherp mes.

Doe de stoofpeertjes samen met het halve kaneelstokje, een mespuntje gemalen kruidnagel en een scheut port (50ml) in een pan met dikke bodem. Vul af met zoveel water dat de peertjes net onder staan. De peertjes drijven in water, dus zorg er voor dat ze nèt los komen van de bodem.

Na twee uur pruttelen op een laag vuur zijn de peertjes gaar en mooi roze geworden.

Haal de peertjes voorzichtig uit het kookvocht en zet ze apart in een schaal.
Het uitlekvocht van de peertjes gooi je tussendoor terug in de pan.

Haal ook het kaneelstokje uit het vocht en kook het in tot een siroop. Dit is moeilijk in te schatten op tijd, maar een zeer goede indicator zijn de belletjes op het vocht. Als deze schuim beginnen te vormen is het een siroop geworden.

Voeg nu 4 eetlepels port toe en kook het nog eventjes door. Laat de siroop licht afkoelen en serveer het samen met een bolletje kaneelijs.

Wederom zeer geslaag!